Definicje druku 3D: M – R

Rozpylanie materiału – proces, w którym kropelki fotopolimeru lub wosku są osadzane i utwardzane, umożliwiając tworzenie pełnokolorowych modeli o gładkiej powierzchni.

Naprawa siatki – usuwanie błędów w modelach 3D (krawędzie inne niż płaskie, otwory, odwrócone normale) przed cięciem za pomocą oprogramowania takiego jak Netfabb lub Meshmixer.

Rozdzielczość mikronowa – bardzo precyzyjne pomiary (1 mikron = 0,001 mm), powszechne w drukarkach SLA/DLP w celu uzyskania drobnych szczegółów.

Moduł sprężystości – właściwość materiału opisująca sztywność; ważna dla analizy inżynieryjnej drukowanych części.

Negatywna przestrzeń – celowo niezadrukowane obszary w projekcie, takie jak kanały lub otwory, które wymagają prześwitu i zaplanowania wsparcia.

Nesting – efektywne układanie wielu części w objętości wydruku w celu optymalnego wykorzystania przestrzeni i zminimalizowania czasu drukowania.

Dysza – metalowa końcówka hotendu drukarki 3D, przez którą wytłaczany jest stopiony filament w celu utworzenia każdej warstwy wydruku. Jej średnica wpływa na poziom szczegółowości i przepływ wytłaczania.

Średnica dyszy – zazwyczaj waha się od 0,2 mm do 1,0 mm i wpływa na szczegółowość, czas drukowania i szybkość wytłaczania.

Oozing – niepożądane wytłaczanie filamentu podczas ruchów, powodujące powstawanie plam lub pasm. Łagodzone przez cofanie i dostrajanie temperatury.

Orientacja – położenie modelu na platformie montażowej. Wpływa na wytrzymałość, wykończenie powierzchni i wymagania dotyczące wsparcia.

Nadmierna ekstruzja – zbyt duża ilość filamentu jest wypychana przez dyszę, powodując powstawanie plam, chropowatych powierzchni i niedokładności wymiarowe.

Zwis – część modelu, która wystaje na zewnątrz bez bezpośredniego podparcia pod spodem. Zwisy przekraczające określony kąt (zazwyczaj 45°) mogą wymagać konstrukcji wsporczych w celu pomyślnego drukowania.

PA (poliamid) – materiały na bazie nylonu znane z trwałości, wytrzymałości i elastyczności, powszechnie stosowane w SLS i FDM.

Konsolidacja części – strategia projektowania i produkcji polegająca na łączeniu wielu komponentów w jedną część drukowaną w 3D, redukująca etapy montażu, wagę i potencjalne punkty awarii.

Orientacja części – celowe dostosowanie sposobu, w jaki część znajduje się na płycie montażowej, aby zoptymalizować wytrzymałość, wykorzystanie podparcia i estetykę.

Post-processing – zestaw czynności wykończeniowych wykonywanych po zakończeniu drukowania 3D – takich jak szlifowanie, wygładzanie parą, barwienie lub utwardzanie – w celu poprawy wyglądu, jakości powierzchni lub właściwości mechanicznych. Dowiedz się więcej o obróbce końcowej.

Współczynnik odświeżania proszku – proporcja nowego proszku zmieszanego z proszkiem pochodzącym z recyklingu dla następnego zadania drukowania w technologiach opartych na proszku, takich jak SLS. Niższy współczynnik odświeżania oznacza więcej ponownie wykorzystanego materiału, ale może wpływać na jakość druku, jeśli nie jest odpowiednio zarządzany.

Farma drukarek – zbiór połączonych w sieć drukarek 3D wykorzystywanych do produkcji na dużą skalę, prototypowania lub usług druku na żądanie.

Optymalizacja orientacji wydruku – proces dostosowywania pozycji i kąta modelu 3D na platformie roboczej w celu poprawy jakości druku, wytrzymałości, wykorzystania podpór i ogólnej wydajności.

Rozdzielczość druku – poziom szczegółowości, jaki może osiągnąć drukarka 3D, zwykle mierzony wysokością warstwy (rozdzielczość pionowa) i precyzją XY (rozdzielczość pozioma). Wyższa rozdzielczość oznacza drobniejsze szczegóły, ale dłuższy czas drukowania.

Prędkość druku – szybkość, z jaką drukarka 3D porusza się podczas wytłaczania materiału, zazwyczaj mierzona w milimetrach na sekundę (mm/s). Wpływa na czas drukowania, jakość powierzchni i dokładność części.

PVA (alkohol poliwinylowy) – rozpuszczalny w wodzie filament nośny stosowany w konfiguracjach podwójnego wytłaczania do drukowania złożonych geometrii.

Ustawienia jakości – wstępnie ustawione profile w oprogramowaniu do krojenia, które dostosowują rozdzielczość, szybkość i wysokość warstwy w celu uzyskania kompromisu między szybkością a wykończeniem wizualnym.

Hartowanie – szybkie chłodzenie wydrukowanych części (szczególnie w przypadku metalu AM) w celu zablokowania właściwości mechanicznych po obróbce cieplnej.

Zarządzanie kolejką – system używany w farmach druku lub środowiskach przemysłowych do ustalania priorytetów, planowania i monitorowania wielu zadań drukowania na różnych maszynach.

Raft – gruba, kratownicowa platforma wydrukowana pod modelem, aby pomóc w wypoziomowaniu i przyczepności, szczególnie na nierównych lub nieskalibrowanych podłożach.

Odległość separacji tratwy – odstęp między tratwą a warstwą podstawową modelu, który wpływa na to, jak łatwo model oddziela się po wydrukowaniu.

Wzmocnione włókna – włókna kompozytowe zmieszane z materiałami takimi jak włókno węglowe, włókno szklane lub kevlar w celu poprawy sztywności i odporności na ciepło.

Żywica – światłoczuła ciecz stosowana w drukarkach SLA, DLP i LCD, która zestala się pod wpływem światła UV.

Rozdzielczość (XY i Z) – rozdzielczość XY odnosi się do dokładności poziomej (zależnej od średnicy dyszy lub rozmiaru piksela światła), podczas gdy rozdzielczość Z odnosi się do dokładności pionowej (wysokość warstwy).

Retrakcja – ustawienie drukowania, które wciąga filament z powrotem do dyszy podczas ruchów niezwiązanych z drukowaniem, aby zapobiec wyciekom i ciągom między częściami modelu.

← Poprzedni

Definicje druku 3D: G – L

Następny →

Definicje druku 3D: S – Z