Kształć przyszłych inżynierów w oparciu o realne technologie addytywne

Tak. Drukarki Sinterit są w pełni zabudowane, kompaktowe i zaprojektowane do bezpiecznego użytku na uczelniach i w salach dydaktycznych. Nie wymagają infrastruktury przemysłowej, wystarczy standardowe zasilanie i czyste pomieszczenie.

Oczywiście. Po krótkim wdrożeniu studenci są w stanie przygotować zadania, uruchomić druk i zarządzać postprocessingiem pod nadzorem. Dzięki temu zyskują realną odpowiedzialność za proces i uczą się poprzez praktykę.

SLS pozwala drukować złożone, funkcjonalne części bez struktur podporowych. Dzięki temu znacznie lepiej odwzorowuje sposób, w jaki technologie addytywne stosuje się w przemyśle, od medtechu po lotnictwo, i uczy praktycznego rozwiązywania problemów, wykraczającego poza podstawowe drukowanie ekstruzyjne.

Tak. Oferujemy instytucjom akademickim specjalne pakiety obejmujące często szkolenie, wsparcie oraz próbki materiałów. Skontaktuj się z nami, aby uzyskać szczegóły dostosowane do Twojego regionu i programu nauczania.

PA12 Industrial to doskonały wybór do elementów konstrukcyjnych i projektów funkcjonalnych, PA12 Smooth zapewnia wysoką jakość powierzchni dla projektów wizualnych i prezentacyjnych, a PA 11.5 nadaje się do testów wytrzymałościowych w ramach badań studenckich.

Zdecydowanie tak. Wiele uczelni korzysta z drukarek Lisa X lub SUZY zarówno w dydaktyce, jak i w zaawansowanych projektach badawczych. Dzięki otwartym parametrom i powtarzalnej precyzji drukarki te wspierają oba obszary w równym stopniu.

Tak. Drukarki Sinterit wymagają jedynie standardowego zasilania i niewielkiej przestrzeni. Nie ma potrzeby stosowania specjalnej wentylacji ani rozbudowanej infrastruktury, co ułatwia ich wdrożenie nawet w laboratoriach współdzielonych.

Tak — i to właśnie wyróżnia SLS. Od ładowania proszku i nestingu, przez proces spiekania, aż po czyszczenie, studenci zdobywają praktyczną wiedzę o profesjonalnych workflowach addytywnych, takich jak w laboratoriach R&D i w produkcji.

SLS znajduje zastosowanie w: inżynierii mechanicznej i biomedycznej, projektowaniu produktów, robotyce, architekturze oraz naukach o materiałach. To narzędzie dydaktyczne i prototypowe tam, gdzie liczy się rzeczywista funkcjonalność części.

Tak. Dzięki otwartym parametrom nauczyciele i badacze mogą regulować ustawienia spiekania, testować różne proszki i prowadzić kontrolowane eksperymenty, co jest szczególnie przydatne w testach materiałowych i optymalizacji procesów.

Tak. Doskonale sprawdzają się w nauczaniu opartym na projektach i pracy zespołowej. Studenci mogą prototypować, testować i udoskonalać swoje projekty iteracyjnie, tak jak w rzeczywistym procesie rozwoju produktu.

Najczęstsze przykłady to: prototypowanie w kursach projektowych, ćwiczenia z walidacji mechanicznej, warsztaty DfAM (Design for Additive Manufacturing) czy multidyscyplinarne projekty dyplomowe. Lisa X łączy teorię akademicką z praktyką inżynierską.

Oczywiście. Dzięki swojej wszechstronności sprawdza się w różnych obszarach — od inżynierii, przez design i nauki o materiałach, po programy medyczne. To doskonała inwestycja dla laboratoriów międzywydziałowych i centrów technologicznych.

Lisa X umożliwia druk pełnych objętości roboczych przez noc, dzięki czemu studenci testują swoje części już następnego dnia. To utrzymuje płynność projektów akademickich i eliminuje opóźnienia.

Tak. Zapewniamy onboarding online, dokumentację oraz opcjonalne szkolenia na miejscu. Dzięki temu wykładowcy szybko uczą się integrować SLS w proces dydaktyczny bez nadmiernych obciążeń technicznych.